Vul eerst een zoekterm in voordat je op zoeken drukt

Wanneer ben je een ervaringsdeskundige?

Op de website van het Adviespunt Ervaringsdeskundigheid staat een column van mijn hand. De column gaat over de vraag of ik wel of niet een ervaringsdeskundige ben. Ik heb zelf geen beperking of chronische ziekte, maar twee van mijn kinderen en mijn moeder wel. Maakt dit mij deskundig genoeg om als ervaringsdeskundige in gesprek te gaan met bijvoorbeeld de gemeente? Wat is jouw ervaring?

7 reacties
zei...

Hallo Margreet, 

Goede vraag en niet zo makkelijk te beantwoorden. Ik ben benieuwd naar de reacties. Misschien geeft bijgevoegd stuk al wat handvatten. het maakt onderescheid tussen drie varianten van ervaringsdeskundigheid:
De ervaring zelf hebben, ervaringskennis (wat breder), ervaringsdeskundigheid (ook kennis van regelgeving die er bij komt kijken.  

zei...

Waar Margreet het over heeft wordt in de GGZ  (en ook de Hart&Vaat groep) aangeduid als familie ervaringsdeskundigheid. De mate waarin je ondersteunend bent in het (herstel / doorlevings-) procesvan de patient als naast betrokkene is daarbij bepalend of je je zelf als ervaringsdeskundige vanuit naasten perspectief kunt benoemen. 

Ook als naaste zul je ontdekken wat helpt, wat niet helpt bij de ondersteuning van de naasten. Naarmate je dit stukje ervaring verder weet te verdiepen, de ervaring deelt met anderen en mogelijk zelfs hebt aangevuld hebt met kennis uit literatuur wordt je stapje bij beetje van een naaste met ervaring tot langzaam maar zeker een familie ervaringsdeskundige. 

zei...

@ Joris

De ervaring zelf hebben, ervaringskennis en tot slot ervaringsdeskundigheid. Dat zijn nu juist niet drie types van ervaringsdeskundigheid. Het feit dat ik ervaring heb, maakt mij nog geen ervaringsdeskundige. en dat betekent dat je volgens mij alleen mag spreken over ervaringsdeskundige zijn als alle drie aspecten aanwezig zijn.

Doe je dat niet, dan wordt opeens iedereen met ervaring ervaringsdeskundige. En dat is nu juist iets wat niet opgaat voor iedereen met ervaring. Ervaringsdeskundige worden doe je niet zo maar.

De andere vraag is, gaat de deskundigheid over regelgeving? Ik denk dat je dan niet spreekt over het zijn van een ervaringsdeskundige, maar over een specialist in wet en regelgeving die toevallig ook over ervaring beschikt en misschien ervaringsdeskundige is. Maar uiteindelijk is hij of zij specialist in wet & regelgeving.

Voeg je toe aan wet en regelgeving de zin "hoe dit mijn functioneren/ dagelijks leven kan ondersteunen / mogelijk maken" pas dan kun je volgens mij weer spreken over ervaringsdeskundigheid. Waarbij je wet-en regelgeving kunt vervangen door elk aspect/middel dat kan worden ingezet om iemand met welke kwetsbaarheid dan ook te laten functioneren / participeren/ deelnemen/ ontwikkelen etc..... 

zei...

Ha Enno, 
Ik ben het met je eens. Artikel was bedoelt om een mogelijk onderscheid te laten zien, namelijk het hebben van ervaring, ervaringskennis en ervaringsdeskundigheid. Een soort trappetje naar ervaringsdeskundigheid. Precies om wat je benoemt te voorkomen, namelijk dat iedereen met ervaring al ervaringsdeskundige wordt genoemd. 

Over deskundigheid aangaande regelgeving doe je een goede toevoeging. Wat houd voor jou de deskundigheid precies in?

zei...

De wet & regelgeving zou wat mij betreft bekeken kunnen worden vanuit het gezichtspunt wat helpend is voor iemand met een kwetsbaarheid om zijn of haar leven te kunnen verbeteren / mogelijk maken. 

Voorbeeld : gaat het iemand helpen door hem of haar een indicatie banenafspraak te laten doen bij UWV? Welke voordelen en welke nadelen kleven er voor betrokken cliënt aan vast waarbij je voor elk type cliënt ervaringen kunt opbouwen en langzaam maar zeker tot kennis komt wanneer wel helpend, wanneer niet helpend.  

Dat is hoogstwaarschijnlijk zelfs een betere basis om zowel client als beleid te ondersteunen dan wat nu door gemeentes wordt gedaan met de jaarlijkse enquête voor cliënten die een product of dienst van de gemeente afnemen. 

Ik kan me zo voorstellen dat de ervaringen en de kennis daarover kunnen bijdragen aan ervaringsdeskundigheid toegepast op het inzetten van wet & regelgeving  voor personen met een kwetsbaarheid. Waarbij de zienswijze veel meer is, of het de cliënt echt gaat helpen. 

Ik denk als je wet & regelgeving vervangt door toegankelijkheid dan gaat het daar om de vraag om wat werkt / niet werkt voor mensen met een fysieke kwetsbaarheid om hun leven te kunnen leven.

etc...etc. 

Overigens heb ik 6 december op het congres van de KCVG ( kennis centrum verzekerings-geneeskunde) het begrip Herstel Ondersteunende Sociale zekerheid geïntroduceerd. 

En wil je zoiets introduceren, ontkom je niet aan de inzet van ervaringsdeskundigen, ervaringskennis naast de professionele & wetenschappelijke kennis resp. deskundigen. 

zei...

Je hebt zelf ervaring ergens van bijvoorbeeld je beperking
de overheid en andere organisaties vinden dat fijnv

zei...

Hoi Margreet, je vraagt of je, door je ervaring, ervaringsdeskundige bent. Ik probeer je vraag wat in een context te zetten. Er is namelijk geen algemeen brevet voor wie ervaringsdeskundige is.
1 Nog wat aangescherpt over wat Joris aanhaalt uit mijn artikel. Je moet sws een basis hebben: a) eigen ervaring, b) delen soortgelijke ervaringen met anderen (ervaringskennis) en c) inzetten naar anderen (ervaringsdeskundig). Zie dit als een driehoek. Tussen de punten van de driehoek staan pijltjes <---> die duidelijk maken dat de uitwisseling leidt tot meer ervaringsdeskundigheid (permanente voeding).  
2) Volgens mij is het daarom beter te spreken van meer of minder ervaringsdeskundigheid. Als individueel persoon ben je nooit volledig ervaringsdeskundig voor een groep. Is ook lastig vast te stellen, hoe objectiveer je dat je wat onder 1 staat goed doet? En wat is dan minimaal nodig? Wie bepaalt dat?
3) Soms zijn er opleidingen die opleiden tot ervaringsdeskundige. Meest bekend zijn die in de GGZ-sector waar je dan ook gaat werken. Dat is een mix van hulp kunnen verlenen met andere behandelaars waarbij ervaringsdeskundigheid helpt de behandeling beter te laten verlopen (ik vat het hier kort samen, er is veel meer over te vertellen). Maar:
- die ervaringsdeskundigheid zegt weinig over bv je ervaringsdeskundigheid over de huidige   toegankelijk in het basisonderwijs in Zwolle. Maw: ervaringsdeskundheid heeft ook te maken met waarvoor je het wilt inzetten. Als je geen eigen ervaringen hebt op een bepaald terrein, die niet hebt gedeeld met anderen, dan is alleen de ervaring met het leven met een bepaalde beperking niet echt wezenlijk.
- Als je als ervaringsdeskundige in de GGz werkt, is je rol heel anders dan belangenbehartiger die bij UWV in de clientenraad zit. Maw: rollen vragen om een andere ervaringsdeskundigheid, hoe kun je zonder eigen ervaring met UWV goed belangen behartigen van clienten van UWV? 

NB Het stellen van (HBO-)opleidingseisen is in zekere zin exclusie. Iemand met NAH zou dan nooit ervaringsdeskundige kunnen worden!

Eens met Enno, in zekere zin ben je in potentie familie-ervaringsdeskundige. Maar alleen je eigen ervaringen zijn daarvoor niet voldoende. Dat wil niet zeggen dat jouw ervaring geen waarde heeft. In tegendeel. Het moet juist blijven gaan om de ervaringen van mensen, immers: dat is de basis van de driehoek.
Wet- en regelgeving is mogelijk een versterking bij het bieden van ondersteuning aan mensen die in het zelfde schuitje zitten. En kan leiden tot meer ervaringsdeskundigheid, mits je ook weet wat anderen op dat terrein meemaken. 
Wat ik hier nog buiten beschouwing heb gelaten is de link met het VN-verdrag, namelijk 'niet zonder ons'. Dat komt een andere keer. Is dit een aanzet tot een antwoord? 

 

Wil je ook meepraten?

Maak nu een account aan Of log in